Antonia, Karel, Clara, Sophia en Rosamunde waren de namen van de artesische bronnen die Charles van Böselager tussen 1842 en 1844 heeft laten boren om het landgoed van water te voorzien zoals o.a. de watervoorziening van de Eikendermolen. Deze bronnen lagen tussen Geleenhof en het kasteel.
Door de komst van de mijnindustrie kwamen deze bronnen nagenoeg droog te staan. Baron Frans (Levin Eugen Hubert Maria) de Loë liet een gerechtelijke procedure starten waarin de Oranje Nassau Mijn aansprakelijk werd gesteld. De rechter gaf echter aan dat de schuld van het droogstaan niet direct aan de mijn te wijten was.
Om nog meer problemen en rechtszaken te voorkomen verkocht de baron het landgoed op 31 mei 1917 aan de Oranje Nassau Mijn.
In de voorburcht woonden destijds mijnopzichters, kunstenaars en de boswachter/jachtopziener Dhr Aretz.
Bij de verkoop waren o.a. de volgende pachthoeven betrokken:
- Pachthoeve Driesch van Andreas Wintgens, groot 30,6902 ha
- Pachthoeve Gitsbach van Pierre Vaessen, groot 46,2743 ha
- Pachthoeve Geleenhof van A. en G. Rouwette, groot 44,0694 ha
- Pachthoeve Douvenraad van Gilles Waterval, groot 33,9607 ha
- Pachthoeve Terworm van Mathieu Rutten, groot 42,4855 ha
- Pachthoeve Prikkenis van Aug. Pinckaers, groot 14,6534 ha
- Pachthoeve Eykender van Wed. W. Paulussen, groot 4,1907 ha
De totale oppervlakte kwam uit op 254 hectare.
Na het sluiten van de mijnen in 1974 was het landgoed voor de Oranje Nassau Mijn niet meer van belang en kon Recreatieschap Oostelijk Zuid Limburg het landgoed in 1984 voor vier miljoen gulden kopen van de Oranje Nassau. Omdat het besluit te lang op zich liet wachten werd het landgoed in 1986 verkocht aan het Van der Valk Concern en aan landbouwer Snackers uit Landgraaf.
Add a Comment